Een familiekwestie

‘Een hartverscheurende maar ook hoopvolle roman.’ Mary Beth Keane

1982. Dawn is een jonge moeder – nog maar net gewend aan het huis van haar man Heron – wanneer Hazel haar leven binnenkomt en alles op zijn kop zet. Tussen hen ontstaat een diepe verbondenheid, een liefde die intens en onontkoombaar is. Maar Dawn heeft verantwoordelijkheden. Ze heeft haar dochter Maggie.

1983. Heron heeft net slecht nieuws van zijn arts gekregen. Hij is een oudere man, vastgelopen in de gewoonten van een rustig bestaan. Maar het lijkt hem onmogelijk deze diagnose te delen met Maggie – zijn enige kind, de persoon om wie zijn leven draait. Net zomin kan hij haar onthullen welke andere geheimen hij al die jaren voor haar verborgen hield.

Een familiekwestie is een hartverscheurende en hoopvolle verkenning van liefde en verlies, intimiteit en onrecht, voogdij en zorg, over de vraag of het mogelijk is om te genezen van de wonden uit het verleden in de veranderde wereld van vandaag.

‘Met de wereldwijde opkomst van extreemrechts en de verminderde vrijheid van queers stelt Lynch interessante, urgente vragen.’ Trouw

‘Ontroerende debuutroman.’ het Parool

‘Schokkend. Toch leest het lekker weg.’ AD MEZZA, boekenpanel

‘Zomertip!’ VPRO

‘Deze opmerkelijke, invoelende roman laat zien hoeveel invloed tijdgeest en eenmaal genomen besluiten kunnen hebben […] Alle personages zijn op hun manier kwetsbaar en hebben de beste bedoelingen; dat maakt het verhaal des te schrijnender.’ ZIN

‘Los van de inhoud van het verhaal, schuilt de onderhuidse kracht van de roman in twee dingen: het vlotte tempo waarin Lynch soepel wisselt tussen tijdlijnen en vertelperspectieven en de manier waarop ze als een soort seismograaf elke trilling in het gezinsleven registreert. De manier waarop ze de kleine dagelijkse momenten van twijfel, frustratie, ontroering in een gezin registreert en weergeeft, zijn soms meesterlijk.’ Tzum

‘In één adem uitgelezen – zo helder en invoelend geschreven, met een sobere kracht die tegelijk sprankelt. Een verhaal dat diep raakt: intens verdrietig en hartverwarmend tegelijk.’ Maria Kager, auteur van De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf

‘Een pareltje dat je in één adem uitleest — ontroerend, respectvol en diep menselijk. De prachtige karakters en scherpe thematiek doen denken aan Claire Keegan en maken deze roman uitermate geschikt voor leesclubs.’ Ria van Halem, leesclub Paagman