Taken: Heersers Van De Nachtval

Zij is de sleutel om het tij te keren in een oorlog die hij niet mag verliezen.

Phoebe

Ik houd van water.

Zilte lucht, door de zon verwarmde boulevards en kusjes van zeeleeuwen zijn helemaal mijn ding.

Werken in het Jersey Shore Aquarium is niet glamoureus, maar wel vredig. Voorspelbaar. Veilig.

Totdat een man met ogen in de kleur van een storm mijn verblijf binnendringt — letterlijk — en neemt me mee.

Zonder waarschuwing. Zonder uitleg.

Het ene moment voer ik vissen. Het volgende moment verdrink ik in een draaikolk van magie en word ik een rijk binnengesleept waar de oceaan naar hem luistert.

Kael, de Heer van het Water.

Hij zegt dat ik zijn viyella ben. Zijn ware partner. En de sleutel tot het herwinnen van zijn kracht.

Ik heb er niet voor getekend om iemands magische batterij te zijn. Maar elke keer dat hij me aanraakt, keert het tij.

En misschien wel het engste van alles?

Ik wil niet meer weg.

Kael

De zee heeft haar gekozen.

Mijn rijk valt uit elkaar, mijn kracht vervaagt en de kroon van Castletide zal in puin vallen als ik niet ingrijp.

Alleen een zareth-band kan herstellen wat verloren is gegaan.

Dus volgde ik de aantrekkingskracht. En ik vond haar.

Een sterfelijke vrouw die tegen zeeleeuwen praat en bloost als ik te lang naar haar kijk.

Ze begrijpt haar eigen waarde niet. Of hoezeer ik haar nodig heb.

Niet alleen om mijn landen te redden, maar om mij te redden.

Want zodra ik haar aanraakte, wist ik de waarheid.

De getijden luisteren niet langer naar mijn bevelen.

Zij wel.